буртаўкла́дчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| буртаўкла́дчык | буртаўкла́дчыкі | |
| буртаўкла́дчыка | буртаўкла́дчыкаў | |
| буртаўкла́дчыку | буртаўкла́дчыкам | |
| буртаўкла́дчык | буртаўкла́дчыкі | |
| буртаўкла́дчыкам | буртаўкла́дчыкамі | |
| буртаўкла́дчыку | буртаўкла́дчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)