буракасе́янне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| буракасе́янне | |
| буракасе́яння | |
| буракасе́янню | |
| буракасе́янне | |
| буракасе́яннем | |
| буракасе́янні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)