бульмасты́ф
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| бульмасты́ф | бульмасты́фы | |
| бульмасты́фа | бульмасты́фаў | |
| бульмасты́фу | бульмасты́фам | |
| бульмасты́фа | бульмасты́фаў | |
| бульмасты́фам | бульмасты́фамі | |
| бульмасты́фе | бульмасты́фах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)