буйнапло́днік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| буйнапло́днік | буйнапло́днікі | |
| буйнапло́дніка | буйнапло́днікаў | |
| буйнапло́дніку | буйнапло́днікам | |
| буйнапло́днік | буйнапло́днікі | |
| буйнапло́днікам | буйнапло́днікамі | |
| буйнапло́дніку | буйнапло́дніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)