беспакара́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| беспакара́насць | |
| беспакара́насці | |
| беспакара́насці | |
| беспакара́насць | |
| беспакара́насцю | |
| беспакара́насці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)