бескара́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| бескара́ннасць | |
| бескара́ннасці | |
| бескара́ннасці | |
| бескара́ннасць | |
| бескара́ннасцю | |
| бескара́ннасці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)