берандзе́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| берандзе́й | берандзе́і | |
| берандзе́я | берандзе́яў | |
| берандзе́ю | берандзе́ям | |
| берандзе́я | берандзе́яў | |
| берандзе́ем | берандзе́ямі | |
| берандзе́ю | берандзе́ях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)