бені́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| бені́нка | бені́нкі | |
| бені́нкі | бені́нак | |
| бені́нцы | бені́нкам | |
| бені́нку | бені́нак | |
| бені́нкай бені́нкаю |
бені́нкамі | |
| бені́нцы | бені́нках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)