белемні́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| белемні́т | белемні́ты | |
| белемні́ту | белемні́таў | |
| белемні́ту | белемні́там | |
| белемні́т | белемні́ты | |
| белемні́там | белемні́тамі | |
| белемні́це | белемні́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)