багаслаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| багаслаўле́нне | багаслаўле́нні | |
| багаслаўле́ння | багаслаўле́нняў | |
| багаслаўле́нню | багаслаўле́нням | |
| багаслаўле́нне | багаслаўле́нні | |
| багаслаўле́ннем | багаслаўле́ннямі | |
| багаслаўле́нні | багаслаўле́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)