багаславе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| багаславе́нне | багаславе́нні | |
| багаславе́ння | багаславе́нняў | |
| багаславе́нню | багаславе́нням | |
| багаславе́нне | багаславе́нні | |
| багаславе́ннем | багаславе́ннямі | |
| багаславе́нні | багаславе́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)