аўтаіо́нны
прыметнік, адносны
| аўтаіо́нны | аўтаіо́нная | аўтаіо́ннае | аўтаіо́нныя | |
| аўтаіо́ннага | аўтаіо́ннай аўтаіо́ннае |
аўтаіо́ннага | аўтаіо́нных | |
| аўтаіо́ннаму | аўтаіо́ннай | аўтаіо́ннаму | аўтаіо́нным | |
| аўтаіо́нны ( аўтаіо́ннага ( |
аўтаіо́нную | аўтаіо́ннае | аўтаіо́нныя ( аўтаіо́нных ( |
|
| аўтаіо́нным | аўтаіо́ннай аўтаіо́ннаю |
аўтаіо́нным | аўтаіо́ннымі | |
| аўтаіо́нным | аўтаіо́ннай | аўтаіо́нным | аўтаіо́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)