аўтанамі́сцкі
прыметнік, адносны
| аўтанамі́сцкі | аўтанамі́сцкая | аўтанамі́сцкае | аўтанамі́сцкія | |
| аўтанамі́сцкага | аўтанамі́сцкай аўтанамі́сцкае |
аўтанамі́сцкага | аўтанамі́сцкіх | |
| аўтанамі́сцкаму | аўтанамі́сцкай | аўтанамі́сцкаму | аўтанамі́сцкім | |
| аўтанамі́сцкі ( аўтанамі́сцкага ( |
аўтанамі́сцкую | аўтанамі́сцкае | аўтанамі́сцкія ( аўтанамі́сцкіх ( |
|
| аўтанамі́сцкім | аўтанамі́сцкай аўтанамі́сцкаю |
аўтанамі́сцкім | аўтанамі́сцкімі | |
| аўтанамі́сцкім | аўтанамі́сцкай | аўтанамі́сцкім | аўтанамі́сцкіх | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)