аўтазапра́ўшчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтазапра́ўшчык аўтазапра́ўшчыкі
Р. аўтазапра́ўшчыка аўтазапра́ўшчыкаў
Д. аўтазапра́ўшчыку аўтазапра́ўшчыкам
В. аўтазапра́ўшчык аўтазапра́ўшчыкі
Т. аўтазапра́ўшчыкам аўтазапра́ўшчыкамі
М. аўтазапра́ўшчыку аўтазапра́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)