аўтазапра́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| аўтазапра́ўка | аўтазапра́ўкі | |
| аўтазапра́ўкі | аўтазапра́вак | |
| аўтазапра́ўцы | аўтазапра́ўкам | |
| аўтазапра́ўку | аўтазапра́ўкі | |
| аўтазапра́ўкай аўтазапра́ўкаю |
аўтазапра́ўкамі | |
| аўтазапра́ўцы | аўтазапра́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)