аўтазапра́вачны
прыметнік, адносны
| аўтазапра́вачны | аўтазапра́вачная | аўтазапра́вачнае | аўтазапра́вачныя | |
| аўтазапра́вачнага | аўтазапра́вачнай аўтазапра́вачнае |
аўтазапра́вачнага | аўтазапра́вачных | |
| аўтазапра́вачнаму | аўтазапра́вачнай | аўтазапра́вачнаму | аўтазапра́вачным | |
| аўтазапра́вачны ( аўтазапра́вачнага ( |
аўтазапра́вачную | аўтазапра́вачнае | аўтазапра́вачныя ( аўтазапра́вачных ( |
|
| аўтазапра́вачным | аўтазапра́вачнай аўтазапра́вачнаю |
аўтазапра́вачным | аўтазапра́вачнымі | |
| аўтазапра́вачным | аўтазапра́вачнай | аўтазапра́вачным | аўтазапра́вачных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)