ахарактарызава́ны
прыметнік, адносны
| ахарактарызава́ны | ахарактарызава́ная | ахарактарызава́нае | ахарактарызава́ныя | |
| ахарактарызава́нага | ахарактарызава́най ахарактарызава́нае |
ахарактарызава́нага | ахарактарызава́ных | |
| ахарактарызава́наму | ахарактарызава́най | ахарактарызава́наму | ахарактарызава́ным | |
| ахарактарызава́ны ( ахарактарызава́нага ( |
ахарактарызава́ную | ахарактарызава́нае | ахарактарызава́ныя ( ахарактарызава́ных ( |
|
| ахарактарызава́ным | ахарактарызава́най ахарактарызава́наю |
ахарактарызава́ным | ахарактарызава́нымі | |
| ахарактарызава́ным | ахарактарызава́най | ахарактарызава́ным | ахарактарызава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)