афіялі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| афіялі́т | афіялі́ты | |
| афіялі́ту | афіялі́таў | |
| афіялі́ту | афіялі́там | |
| афіялі́т | афіялі́ты | |
| афіялі́там | афіялі́тамі | |
| афіялі́це | афіялі́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)