афірма́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| афірма́цыя | |
| афірма́цыі | |
| афірма́цыі | |
| афірма́цыю | |
| афірма́цыяй афірма́цыяю |
|
| афірма́цыі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)