атынко́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| атынко́ўшчыца | атынко́ўшчыцы | |
| атынко́ўшчыцы | атынко́ўшчыц | |
| атынко́ўшчыцы | атынко́ўшчыцам | |
| атынко́ўшчыцу | атынко́ўшчыц | |
| атынко́ўшчыцай атынко́ўшчыцаю |
атынко́ўшчыцамі | |
| атынко́ўшчыцы | атынко́ўшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)