атынко́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| атынко́ўшчык | атынко́ўшчыкі | |
| атынко́ўшчыка | атынко́ўшчыкаў | |
| атынко́ўшчыку | атынко́ўшчыкам | |
| атынко́ўшчыка | атынко́ўшчыкаў | |
| атынко́ўшчыкам | атынко́ўшчыкамі | |
| атынко́ўшчыку | атынко́ўшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)