атава́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| атава́рванне | |
| атава́рвання | |
| атава́рванню | |
| атава́рванне | |
| атава́рваннем | |
| атава́рванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)