асігно́ваны
прыметнік, адносны
| асігно́ваны | асігно́ваная | асігно́ванае | асігно́ваныя | |
| асігно́ванага | асігно́ванай асігно́ванае |
асігно́ванага | асігно́ваных | |
| асігно́ванаму | асігно́ванай | асігно́ванаму | асігно́ваным | |
| асігно́ваны асігно́ванага |
асігно́ваную | асігно́ванае | асігно́ваныя | |
| асігно́ваным | асігно́ванай асігно́ванаю |
асігно́ваным | асігно́ванымі | |
| асігно́ваным | асігно́ванай | асігно́ваным | асігно́ваных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)