асігнацы́йны
прыметнік, адносны
| асігнацы́йны | асігнацы́йная | асігнацы́йнае | асігнацы́йныя | |
| асігнацы́йнага | асігнацы́йнай асігнацы́йнае |
асігнацы́йнага | асігнацы́йных | |
| асігнацы́йнаму | асігнацы́йнай | асігнацы́йнаму | асігнацы́йным | |
| асігнацы́йны ( асігнацы́йнага ( |
асігнацы́йную | асігнацы́йнае | асігнацы́йныя ( асігнацы́йных ( |
|
| асігнацы́йным | асігнацы́йнай асігнацы́йнаю |
асігнацы́йным | асігнацы́йнымі | |
| асігнацы́йным | асігнацы́йнай | асігнацы́йным | асігнацы́йных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)