асяро́дкавіна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асяро́дкавіна асяро́дкавіны
Р. асяро́дкавіны асяро́дкавін
Д. асяро́дкавіне асяро́дкавінам
В. асяро́дкавіну асяро́дкавіны
Т. асяро́дкавінай
асяро́дкавінаю		 асяро́дкавінамі
М. асяро́дкавіне асяро́дкавінах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)