астро́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| астро́жнік | астро́жнікі | |
| астро́жніка | астро́жнікаў | |
| астро́жніку | астро́жнікам | |
| астро́жніка | астро́жнікаў | |
| астро́жнікам | астро́жнікамі | |
| астро́жніку | астро́жніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)