аслупяне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| аслупяне́нне | |
| аслупяне́ння | |
| аслупяне́нню | |
| аслупяне́нне | |
| аслупяне́ннем | |
| аслупяне́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)