асертары́чны
прыметнік, адносны
| асертары́чны | асертары́чная | асертары́чнае | асертары́чныя | |
| асертары́чнага | асертары́чнай асертары́чнае |
асертары́чнага | асертары́чных | |
| асертары́чнаму | асертары́чнай | асертары́чнаму | асертары́чным | |
| асертары́чны ( асертары́чнага ( |
асертары́чную | асертары́чнае | асертары́чныя ( асертары́чных ( |
|
| асертары́чным | асертары́чнай асертары́чнаю |
асертары́чным | асертары́чнымі | |
| асертары́чным | асертары́чнай | асертары́чным | асертары́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)