асемянё́ны
прыметнік, адносны
| асемянё́ны | асемянё́ная | асемянё́нае | асемянё́ныя | |
| асемянё́нага | асемянё́най асемянё́нае |
асемянё́нага | асемянё́ных | |
| асемянё́наму | асемянё́най | асемянё́наму | асемянё́ным | |
| асемянё́ны ( асемянё́нага ( |
асемянё́ную | асемянё́нае | асемянё́ныя ( асемянё́ных ( |
|
| асемянё́ным | асемянё́най асемянё́наю |
асемянё́ным | асемянё́нымі | |
| асемянё́ным | асемянё́най | асемянё́ным | асемянё́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)