асемяна́тарскі
прыметнік, адносны
| асемяна́тарскі | асемяна́тарская | асемяна́тарскае | асемяна́тарскія | |
| асемяна́тарскага | асемяна́тарскай асемяна́тарскае |
асемяна́тарскага | асемяна́тарскіх | |
| асемяна́тарскаму | асемяна́тарскай | асемяна́тарскаму | асемяна́тарскім | |
| асемяна́тарскі ( асемяна́тарскага ( |
асемяна́тарскую | асемяна́тарскае | асемяна́тарскія ( асемяна́тарскіх ( |
|
| асемяна́тарскім | асемяна́тарскай асемяна́тарскаю |
асемяна́тарскім | асемяна́тарскімі | |
| асемяна́тарскім | асемяна́тарскай | асемяна́тарскім | асемяна́тарскіх | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)