асве́тніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| асве́тніцтва | |
| асве́тніцтва | |
| асве́тніцтву | |
| асве́тніцтва | |
| асве́тніцтвам | |
| асве́тніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)