аса́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| аса́льванне | аса́льванні | |
| аса́львання | аса́льванняў | |
| аса́льванню | аса́льванням | |
| аса́льванне | аса́льванні | |
| аса́льваннем | аса́льваннямі | |
| аса́льванні | аса́льваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)