асало́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| асало́джванне | асало́джванні | |
| асало́джвання | асало́джванняў | |
| асало́джванню | асало́джванням | |
| асало́джванне | асало́джванні | |
| асало́джваннем | асало́джваннямі | |
| асало́джванні | асало́джваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)