арэ́шнікавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| арэ́шнікавыя | |
| арэ́шнікавых | |
| арэ́шнікавым | |
| арэ́шнікавыя | |
| арэ́шнікавымі | |
| арэ́шнікавых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)