аро́ннікавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| аро́ннікавыя | |
| аро́ннікавых | |
| аро́ннікавым | |
| аро́ннікавыя | |
| аро́ннікавымі | |
| аро́ннікавых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)