арангута́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. арангута́н арангута́ны
Р. арангута́на арангута́наў
Д. арангута́ну арангута́нам
В. арангута́на арангута́наў
Т. арангута́нам арангута́намі
М. арангута́не арангута́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)