апушчэ́ніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| апушчэ́ніца | апушчэ́ніцы | |
| апушчэ́ніцы | апушчэ́ніц | |
| апушчэ́ніцы | апушчэ́ніцам | |
| апушчэ́ніцу | апушчэ́ніц | |
| апушчэ́ніцай апушчэ́ніцаю |
апушчэ́ніцамі | |
| апушчэ́ніцы | апушчэ́ніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)