апушчэ́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| апушчэ́ннік | апушчэ́ннікі | |
| апушчэ́нніка | апушчэ́ннікаў | |
| апушчэ́нніку | апушчэ́ннікам | |
| апушчэ́нніка | апушчэ́ннікаў | |
| апушчэ́ннікам | апушчэ́ннікамі | |
| апушчэ́нніку | апушчэ́нніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)