апрыкро́нік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| апрыкро́нік | апрыкро́нікі | |
| апрыкро́ніка | апрыкро́нікаў | |
| апрыкро́ніку | апрыкро́нікам | |
| апрыкро́ніка | апрыкро́нікаў | |
| апрыкро́нікам | апрыкро́нікамі | |
| апрыкро́ніку | апрыкро́ніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)