апрасо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| апрасо́ўванне | апрасо́ўванні | |
| апрасо́ўвання | апрасо́ўванняў | |
| апрасо́ўванню | апрасо́ўванням | |
| апрасо́ўванне | апрасо́ўванні | |
| апрасо́ўваннем | апрасо́ўваннямі | |
| апрасо́ўванні | апрасо́ўваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)