аперцэпцы́йны
прыметнік, адносны
| аперцэпцы́йны | аперцэпцы́йная | аперцэпцы́йнае | аперцэпцы́йныя | |
| аперцэпцы́йнага | аперцэпцы́йнай аперцэпцы́йнае |
аперцэпцы́йнага | аперцэпцы́йных | |
| аперцэпцы́йнаму | аперцэпцы́йнай | аперцэпцы́йнаму | аперцэпцы́йным | |
| аперцэпцы́йны ( аперцэпцы́йнага ( |
аперцэпцы́йную | аперцэпцы́йнае | аперцэпцы́йныя ( аперцэпцы́йных ( |
|
| аперцэпцы́йным | аперцэпцы́йнай аперцэпцы́йнаю |
аперцэпцы́йным | аперцэпцы́йнымі | |
| аперцэпцы́йным | аперцэпцы́йнай | аперцэпцы́йным | аперцэпцы́йных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)