апасе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| апасе́нне | апасе́нні | |
| апасе́ння | апасе́нняў | |
| апасе́нню | апасе́нням | |
| апасе́нне | апасе́нні | |
| апасе́ннем | апасе́ннямі | |
| апасе́нні | апасе́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)