антыабледзяня́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. антыабледзяня́льнік антыабледзяня́льнікі
Р. антыабледзяня́льніка антыабледзяня́льнікаў
Д. антыабледзяня́льніку антыабледзяня́льнікам
В. антыабледзяня́льнік антыабледзяня́льнікі
Т. антыабледзяня́льнікам антыабледзяня́льнікамі
М. антыабледзяня́льніку антыабледзяня́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)