анту́рыум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| анту́рыум | анту́рыумы | |
| анту́рыуму | анту́рыумаў | |
| анту́рыуму | анту́рыумам | |
| анту́рыум | анту́рыумы | |
| анту́рыумам | анту́рыумамі | |
| анту́рыуме | анту́рыумах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)