акцэнталагі́чны
прыметнік, адносны
| акцэнталагі́чны | акцэнталагі́чная | акцэнталагі́чнае | акцэнталагі́чныя | |
| акцэнталагі́чнага | акцэнталагі́чнай акцэнталагі́чнае |
акцэнталагі́чнага | акцэнталагі́чных | |
| акцэнталагі́чнаму | акцэнталагі́чнай | акцэнталагі́чнаму | акцэнталагі́чным | |
| акцэнталагі́чны ( акцэнталагі́чнага ( |
акцэнталагі́чную | акцэнталагі́чнае | акцэнталагі́чныя ( акцэнталагі́чных ( |
|
| акцэнталагі́чным | акцэнталагі́чнай акцэнталагі́чнаю |
акцэнталагі́чным | акцэнталагі́чнымі | |
| акцэнталагі́чным | акцэнталагі́чнай | акцэнталагі́чным | акцэнталагі́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)