акуна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| акуна́нне | акуна́нні | |
| акуна́ння | акуна́нняў | |
| акуна́нню | акуна́нням | |
| акуна́нне | акуна́нні | |
| акуна́ннем | акуна́ннямі | |
| акуна́нні | акуна́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)