айкуме́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. айкуме́на
Р. айкуме́ны
Д. айкуме́не
В. айкуме́ну
Т. айкуме́най
айкуме́наю
М. айкуме́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)