азбуко́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. азбуко́ўнік азбуко́ўнікі
Р. азбуко́ўніка азбуко́ўнікаў
Д. азбуко́ўніку азбуко́ўнікам
В. азбуко́ўнік азбуко́ўнікі
Т. азбуко́ўнікам азбуко́ўнікамі
М. азбуко́ўніку азбуко́ўніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)