адыяба́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| адыяба́та | адыяба́ты | |
| адыяба́ты | адыяба́т | |
| адыяба́це | адыяба́там | |
| адыяба́ту | адыяба́ты | |
| адыяба́тай адыяба́таю |
адыяба́тамі | |
| адыяба́це | адыяба́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)