адштурхо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адштурхо́ўванне адштурхо́ўванні
Р. адштурхо́ўвання адштурхо́ўванняў
Д. адштурхо́ўванню адштурхо́ўванням
В. адштурхо́ўванне адштурхо́ўванні
Т. адштурхо́ўваннем адштурхо́ўваннямі
М. адштурхо́ўванні адштурхо́ўваннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)